ไปติ่งที่ญี่ปุ่น ตอนที่ 3: เกียวโตเมืองแห่งประวัติศาสตร์ก็ยังติ่งได้

มาถึงตอนที่ 3 แล้ว มีเพื่อนแซวว่าไปแค่ 7 วันจะเขียนบล็อกกี่วัน ก็บอกว่าคงเดือนหนึ่งพอดี นี่แค่บล็อกติ่งนะ ยังไม่ได้ไปอัพบล็อกเที่ยวเลย ฮ่าๆๆ มาต่อกันจากคราวที่แล้ว ดึกวันที่ 4 ปิ่นและเพื่อน ๆ นั่งรถทัวร์จากโตเกียวไปเกียวโตกันค่ะ ว่านั่งเครื่องบิน 6 ชม. เหนื่อยแล้วนะ นั่งรถทัวร์เหนื่อยกว่าอีก มีความไม่สบายตัวอยู่มาก ปิ่นเคยนั่ง บขส.999 แบบ 3 ที่นั่ง ไปเชียงคานอันนั้นสบายกว่าเยอะเลยค่ะ แต่ก็นะอันนี้นั่ง 4 ที่นั่ง ถ้านั่ง 3 ที่นั่งอาจจะสบายกว่า สำหรับรถทัวร์แอบไม่แนะนำให้นั่งถ้าไม่ได้ภาษาญี่ปุ่น ผู้ให้บริการไม่ได้พูดภาษาอังกฤษ ตอนจะขึ้นรถก็จะสอบถามจุดที่เราลงเป็นภาษาญี่ปุ่น ปิ่นมีปัญหาเรื่องที่นั่งนิดหน่อยเลยลงไปสอบถามเขา แต่ไม่ได้ความอะไร เลยกลับมานั่งแบบ เอ่อถ้าผิดเดี๋ยวคงมีคนมาเคลียร์เอง โชคดีที่ถูกเลยไม่ต้องเคลียร์อะไร นอกจากนี้การประกาศทุกอย่างเป็นภาษาญี่ปุ่นหมดเลย เวลาเขาแวะจอดนี่ก็ไม่กล้าไปไหนกลัวโดนทิ้ง วูบหลับไปแป๊บหนึ่งสว่างแล้วอยู่ไหนไม่รู้เจอภูเขามีหมอกลงด้วย เปิด Google Map ดูก็โอเคยังอยู่ในเส้นทางการไปเกียวโต มาถึงจุดนี้อินเทอร์เน็ตสำคัญมากจริง ๆ ต้องมีกันไปนะคะทุกคน สาย ๆ ก็ถึงสถานีเกียวโต … Continue reading ไปติ่งที่ญี่ปุ่น ตอนที่ 3: เกียวโตเมืองแห่งประวัติศาสตร์ก็ยังติ่งได้